YOURSAY | எங்கள் குழந்தைகள் ஆய்வுக்கூட எலிகள் அல்ல

கல்வி சீர்திருத்தங்கள் குழந்தைகளின் நலன், மனநலம் மற்றும் முழுமையான வளர்ச்சியை முன்னிலைப்படுத்த வேண்டும்; அரசியல் அல்லது நிர்வாகப் பரிசோதனைகளுக்கான கருவியாக குழந்தைகளை மாற்றக் கூடாது.

கோலாலம்பூர் : கல்வி அமைப்பை சீர்திருத்த வேண்டும் என்ற பெயரில், குழந்தைகளை அரசியல் அல்லது நிர்வாகப் பரிசோதனைகளுக்கான ஆய்வுக்கூட எலிகளாக மாற்றுவது முற்றிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.

அவர்களின் எதிர்காலம் மிக மதிப்புமிக்கது. அதனை அவசரமான, திட்டமிடப்படாத, தெளிவற்ற கொள்கை மாற்றங்களால் சோதனை செய்வது மிகப்பெரிய அபாயம்.

மலேசியாவின் கல்வி வரலாறு பலமுறை மாற்றப்பட்ட பாடத்திட்டங்கள், மதிப்பீட்டு முறைகள், கற்பித்தல் அணுகுமுறைகள் ஆகியவற்றால் நிரம்பியுள்ளது. சில ஆண்டுகள் கூட நிறைவடையாமல் புதிய கொள்கைகள் கொண்டு வரப்படுகின்றன. இதன் விளைவாக, மாணவர்கள் குழப்பமடைகின்றனர், ஆசிரியர்கள் சோர்வடைகின்றனர், பெற்றோர்கள் நம்பிக்கையிழக்கின்றனர்.

குழந்தைகள் புள்ளிவிவரங்கள் அல்ல. அவர்கள் அறிக்கைகளில் இடம்பெறும் எண்ணிக்கைகளும் அல்ல. அவர்கள் வாழ்க்கையின் அடித்தளத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் மனிதர்கள். இன்று எடுக்கப்படும் தீர்மானங்கள், அவர்களின் பல தசாப்தங்களுக்கான எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும்.

அடிக்கடி மாற்றப்படும் கல்விக் கொள்கைகளின் முக்கியமான விளைவு, குழந்தைகள்மீது அதிகரிக்கும் கல்வி அழுத்தம் ஆகும். சிறு வயதிலேயே கடுமையான பாடப்பளு, தேர்வுச் சுமை, போட்டி மனப்பான்மை ஆகியவை திணிக்கப்படுகின்றன.

கல்வி என்பது தேர்வில் உயர்மதிப்பெண் பெறுவதற்கான கருவியாக மட்டும் மாறினால், மனித அறிவின் பன்முகத் தன்மையை நாம் மறந்து விடுகிறோம். எல்லா குழந்தைகளும் கல்வியில் சிறந்து விளங்க முடியாது. ஆனால் அவர்கள் இசை, விளையாட்டு, கலை, தொடர்பாடல், தொழில்நுட்பம் போன்ற துறைகளில் சிறந்து விளங்கலாம்.

அழுத்தம் அதிகரித்தால், மனஅழுத்தம், கவலை, மனச்சோர்வு, மனநலக் கோளாறுகள் போன்றவை வளர்ந்து, ஒரு மனநல பாதிக்கப்பட்ட தலைமுறையை உருவாக்கும் அபாயம் உள்ளது.

அவசரமாக மேற்கொள்ளப்படும் கல்வி மாற்றங்கள், நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற மாணவர்கள், வசதியுள்ளோர் மற்றும் வசதியற்றோர் இடையிலான இடைவெளியை மேலும் பெரிதாக்கும்.

வசதியுள்ள குடும்பங்கள் தனியார் வகுப்புகள், டிஜிட்டல் சாதனங்கள், இணைய வசதி போன்றவற்றை வழங்க முடியும். ஆனால் ஏழை மற்றும் கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கு இவை எட்டாக்கனவாகவே இருக்கின்றன. இதனால் கல்வி சீர்திருத்தம் சமத்துவத்தை உருவாக்காமல், அசமத்துவத்தை வளர்க்கும் நிலை உருவாகிறது.

ஒவ்வொரு கொள்கை மாற்றமும் ஆசிரியர்களின் மீது பெரும் சுமையை ஏற்றுகிறது. புதிய பாடத்திட்டங்கள், புதிய மதிப்பீட்டு முறைகள், புதிய கற்பித்தல் அணுகுமுறைகள் — இவை அனைத்தையும் குறுகிய காலத்திற்குள் செயல்படுத்த வேண்டும் என்ற அழுத்தம் அவர்களை சோர்வடையச் செய்கிறது.

ஆசிரியர்கள் சோர்வடைந்தால், கல்வியின் தரமும் சிதைவடைகிறது. வகுப்பறை உயிரற்ற இடமாக மாறுகிறது.

கல்வி சீர்திருத்தம் அவசியம். உலகம் மாறுகிறது. ஆனால் மாற்றங்கள் மெதுவாக, ஆய்வின் அடிப்படையில், பரிசோதனைத் திட்டங்கள் மூலம், நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

ஆசிரியர்கள், பெற்றோர்கள், கல்வி நிபுணர்கள், சமூக அமைப்புகள் — அனைவரையும் உள்ளடக்கிய கலந்தாலோசனை இன்றி எடுக்கப்படும் முடிவுகள், நீண்டகால பாதிப்புகளை உருவாக்கும்.

இன்றைய குழந்தைகளே நாளைய தலைவர்கள், விஞ்ஞானிகள், தொழிலாளர்கள், குடிமக்கள். அவர்களின் அடித்தளம் உறுதியானதாக இல்லையெனில், நாட்டின் எதிர்காலமும் உறுதியற்றதாக இருக்கும்.

குழந்தைகளின் எதிர்காலம் ஒரு சோதனை மேடை அல்ல. அது நமக்கு கொடுக்கப்பட்ட புனிதமான பொறுப்பு.